Planeet vandenb

1.

De collega die de vorige keer jarig was geweest en daarom een kadootje voor de volgende jarige collega moest kopen, was met vakantie. Daarom moest ik een kadootje kopen voor de volgende jarige, omdat ik de daarop volgende zou zijn. De constructie werd ingewikkeld, maar een andere manier konden we niet bedenken.
Ik had wat gekocht, op de dag van de verjaardag van de volgende jarige, in de pauze: een koker tennisballen en drie paar tennissokken. Maar we kwamen er helemaal niet aan toe. Dus het kadootje bleef in de kast liggen.
Toen de volgende jarige wel tijd had om zijn verjaardag te vieren (hij had lekkere dingen bij de Hema gehaald) was de vorige jarige al terug van vakantie, en toen bleek dat ze onderling hadden afgesproken dat het kadootje kwam als de vorige jarige terug zou zijn. Dus er waren twee kadootjes. Mijn koker tennisballen en drie paar tennissokken, en een waardebon voor de sportschool.

2.

We gingen eten bij de Griek, Robin en ik, en we hadden al twee keer eerder bij de Griek gegeten, en bij die eerdere keren hadden we lichtelijk jaloers gekeken naar de mensen die de Griek met een uitgestoken hand ontving, hee, hoe gaat het, fijn jullie weer te zien. Dat wilden wij ook. Wij wilden die uitgestoken hand.
Deze keer kwam ie.
We stapten naar binnen, de Griek zag ons, herkende ons en herkende ons verlangen naar die hand. Hee, hoe gaat het, fijn jullie weer te zien.
We schudden zijn hand alsof het de normaalste zaak van de wereld was, gingen aan een tafeltje zitten, en toen de Griek weer weg was gelopen, staken we onze armen triomfantelijk de lucht in, deden we high fives — we vierden feest. We waren vrienden van de Griek.

07 September 2010

zeven reacties

Een authentieke planeet vandenb. Heerlijk. Bij ons zijn er trouwens alleen cadeautjes voor mensen die vertrekken. Rick (URL) - 07-09-’10 09:06

En na de Griek zeker even door naar De Edel? Ik had daar een polo-feest - iedereen droeg een polo. Maar als je dat niet weet valt het nauwelijks op. David - 07-09-’10 09:20

WAT! Zijn wij gezien? Wij hebben tussen de polo's staan dansen. Dat wist jij, of niet? walter - 07-09-’10 09:27

zo'n koker heet in de volksmond ook wel een blik. Een blik tennisballen. Ook als-ie van plastic is. louter (URL) - 07-09-’10 10:03

herkenbaar beide verhaaltjes, al was het bij ons een Turk en is gebak van de HEMA bij ons eigenlijk te min. maar goed, een kniesoor, toch leuk om te lezen ;-)

peTer relirel (URL) - 07-09-’10 10:37

@ peTer relirel: Als gebak van de HEMA te min is, dan noem je het ook geen 'gebakje' maar 'taartje'. jp - 10-09-’10 13:38

Leuk hoor, van die Griek. Zo dacht ik er ooit ook over. Tot ie niet meer opstaat van je tafeltje. En de hele tijd met je wil praten. Terwijl jij alleen maar je moussaka wilt eten. Denk daar nog maar eens over na. Joyce (URL) - 10-09-’10 13:48



(optioneel veld)
(optioneel veld)
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.