Toen de iPad uitkwam, was ik teleurgesteld: ik vond het een uitgewalste iPod Touch. Ik maakte wel een voorbehoud (altijd slim om voorbehouden in te bouwen): als ontwikkelaars met briljante apps zouden komen, zou ik nog om kunnen gaan. En ik ben om.
In de maanden tussen de Amerikaanse release en de Nederlandse, ben ik het nieuws over apps die uitkwamen blijven volgen, en er kwam genoeg uit om mij op de dag van die Nederlandse release in de rij voor de winkel te laten staan. En er was nog een reden om voor die deur te staan trappelen - iets wat me in die tussenliggende maanden duidelijk was geworden.
Wat opviel bij die rij: er waren veel grijze hoofden. Dat was ook de tendens bij andere rijen. En dat maakt sense.
Mijn oude moedertje kwam een jaar of twee geleden op het idee dat ze een computer moest hebben, want dan kon ze chatten, en dan zou ze zich niet zo alleen voelen. Mijn zuster kocht een tweedehands (windows) laptop voor haar, en dat ding is één keer aangeweest: de startknop in de taakbalk was al te hoog gegrepen voor haar begrip.
De computer waar wij allemaal mee opgegroeid zijn, is ooit bedoeld geweest voor kantoorwerk. Om het een beetje begrijpelijk te houden, zijn allerlei analogieën bedacht met ramen en mapjes in archiefkasten, maar mensen die op hun 65ste instappen, pakken dat niet op. Wij zijn eraan gewend, maar leg maar eens uit waarom je moet dubbelklikken op een bestand en moet enkelklikken op een link op een webpagina (ik zie overigens wel eens mensen die al jaren achter een computer zitten keihard dubbelklikken op hyperlinks - beter een keer klikken te veel dan te weinig).
Met een beetje moeite zou mijn oude moedertje de iPad kunnen snappen. Niet elke app, maar als ik haar vraag of zij zou kunnen kijken wat het weer wordt, zou ze het icoontje met het zonnetje van Weather Pro op het scherm kunnen vinden en zou ze met een druk van haar vinger de weersvoorspelling kunnen zien. Installeren van apps, daar zou ze mee geholpen moeten worden, maar een verzameling voor haar samenstellen zou moeten lukken: wat wil je allemaal kunnen doen? Twintig apps op het eerste scherm, standaard dingen van apple die ze niet gebruikt naar het volgende scherm, en mijn oude moedertje is online. Geen boomstructuren met documentjes, niet op start klikken om je computer uit te zetten.
Maar de iPad is niet alleen voor grijze hoofden, natuurlijk. Ik heb 'm nu een week en een paar dagen, en het is mijn beste vriend op de bank, thuis. Precies zoals ik dacht dat ik 'm zou gebruiken: ideaal voor casual vermaak, twitter volgen tijdens een voetbalwedstrijd, dingen opzoeken zonder naar het bureau waar je computer staat te hoeven lopen, en als ik eraan toe ga komen, ga ik er vast mijn gedownloade series ook nog op kijken.
Lees ik er boeken op? Nog niet. Ik hou te veel van fysieke boeken om ze te vervangen door een digitaal bestand, maar ik léés er wel op: ik heb de NRC-app en op vrijdag betaal ik 79 cent om de krant van die dag te downloaden zodat ik de boekenbijlage kan lezen, en de digitale editie van WIRED is geweldig: zeer leesbaar en met interactieve leukheid. En met Instapaper bewaar je langere stukken die je achter je computer op het web tegenkomt voor een prettiger leeservaring.
Conclusie: de iPad is geweldig speelgoed, én het is de toekomst van computing.
vier reacties
http://techcrunch.com/2010/01/31/ipad-mo..
Je stuk kwam me zo bekend voor.. Alex - 02-08-’10 12:56