Ik zit op een kamer in een gebouw waar ik niet hoor. Het gebouw waar ik wel hoor is vol. Ik zit op de kamer met een schrijver van functionele ontwerpen. Hij hoort wel in het gebouw, en er komen vandaag mensen bij hem langs om hem het beste te wensen voor het nieuwe jaar.
Als ze mij zien, twijfelen ze: moeten ze mij ook een gelukkig nieuwjaar wensen? Ze weten niet wie ik ben en wat ik in hun gebouw doe, behalve een kostbare werkplek bezet houden.
De score tot nog toe: drie gelukswensen voor het nieuwe jaar, twee keer volledig genegeerd, een keer gewogen en te licht bevonden.
Vanuit mijn raam zie ik de vijver in het kantorenpark weer dichtvriezen.
elf reacties