Een tijdje terug heb ik hier een stukje getikt waarin ik vertel hoe gelukkig ik wel niet ben, lekker uitslapen en stukjes tikken voor geld en met de hond lopen, en daarom val ik hier zo stil, maar ik was eigenlijk keihard tegen u en mezelf aan het liegen.
Ja, sorry.
Er is niks mis met lekker uitslapen en stukjes tikken voor geld en lopen met de hond, maar ik mis een werkzaam leven. Structuur van opstaan en naar je werk gaan en thuiskomen.
Want vooral: thuiskomen is pas leuk als je niet de hele tijd thuis bent. Het klinkt een beetje als een open deur en als een cliché en dat weet ik allemaal, en ja, ik kan inderdaad mijn laptop pakken en in de bieb gaan zitten, maar na een uur heb ik duizend woorden getikt en dan ben ik leeg en ga ik naar huis en dan is het thuis weer hetzelfde.
Toen ik zestien was, ben ik begonnen met werken, en misschien ben ik dingen aan het romantiseren omdat ze voorbij zijn (want zo werkt dat met romantiseren), maar ik vond het fijn, dat werken.
Het gaf me, geloof ik, een idee van maatschappelijk nut.
Ik ben een beetje aan het verwelken thuis; ik begin me te voelen als een dooie geranium achter een slecht gezeemd raam.
Maar. Teruggaan naar een vaste kantoorbaan zou een soort nederlaag zijn. Qua, nou ja, droom. Ik wilde dit altijd al, namelijk: alle tijd om te schrijven aan boek en aan dingen waar je geld mee verdient.
Dus ga ik iets anders doen. Ik ga mezelf laten detacheren bij bedrijven en instanties die tekstschrijvers nodig hebben voor een afgemeten periode. Zo blijf ik de vrijheid houden, zo blijf ik schrijven, en zo heb ik af en toe collega's waar ik op maandagochtend mee over voetbal kan praten en waar ik op vrijdagmiddag misschien nog een biertje mee kan drinken.
Enige dat nu nog moet gebeuren: binnenkomen. Er zijn honderden tekstschrijvers out there die vechten om hetzelfde bot, en veel van hen hebben een CV met jaren ervaring (in schrijven voor bedrijven en instanties). Ik geloof dat ik best kan zeggen dat ik een potje kan schrijven, maar zoals dat gaat in elke branche: ervaring wint meestal.
Maar goed: als ik eenmaal binnen ben, kan ik mijn CV uitbreiden, en komt de volgende klus makkelijker binnen, en de volgende.
Dus: licht verwelkte geranium aangeboden. Zal opbloeien bij het opsnuiven van een lichte zweem van werkzweet.
achttien reacties