Ik kwam met Banjer het park uit en ik keek naar de overkant van de weg. Goh, wat is daar aan de hand, dacht ik.
Het gekke was: er was niks aan de hand. Er was niks anders aan de overkant van de weg, het was nog steeds dezelfde overkant van de weg als het gisteren was. En toch dacht ik het: goh, wat is daar aan de hand.
En een moment later kwam er een vrouw over het fietspad aanfietsen, aan die overkant. Dat deed ze niet zo handig: ze neigde iets te ver naar rechts bij het doorwaden van de rood-wit gestreepte paaltjes die moeten voorkomen dat slechte mensen met hun auto het fietspad opgaan, en haar trapper haakte achter het rechtse paaltje.
En daar ging ze, met een diagonale radslag.
Ah, dacht ik, dat is er aan de hand.
Ik bleek lichtjes in de toekomst te kunnen kijken.
Ook nu weet ik wat er gaat gebeuren. U leest dit en denkt: yeah, right, vandenb.
acht reacties